Misschien denk je dat je niet kunt tekenen. Vaak is dat iets wat we zijn gaan geloven, omdat het ons ooit is verteld of omdat we onszelf zijn gaan vergelijken met anderen. Maar zulke overtuigingen ontstaan ergens… en ze mogen ook weer losgelaten worden.
Want wie bepaalt eigenlijk wat het betekent om te ‘kunnen’ tekenen? En wie bepaalt wat mooi is of minder mooi? Wat gebeurt er als je die vragen even laat rusten? Als je jezelf toestaat om niets te hoeven en niets te moeten… en gewoon mag ontdekken en plezier mag ervaren in het proces?
Misschien is het waardevol om jezelf af te vragen: teken je voor de waardering van anderen, of voor het gevoel dat het jou geeft? Wat jij mooi of bijzonder vindt, hoeft voor een ander niet hetzelfde te zijn. Kunst ontstaat juist in de persoonlijke beleving en in wat jij erin herkent.
Ik nodig je uit om eens te onderzoeken waarom je denkt dat je eerst moet kunnen tekenen voordat je begint. Juist door te beginnen, door te spelen en te ervaren, ontstaat ruimte om te leren en te groeien. En misschien nog wel belangrijker: om plezier te hebben.
We zijn gewend om overal betekenis aan te geven en snel te oordelen, vaak zonder dat we het doorhebben. Maar als je dat stap voor stap wat meer los kunt laten, blijven er simpelweg lijnen op papier over. Lijnen die mogen ontstaan, zonder goed of fout.
En wanneer die lijnen samenkomen, ontstaat er iets wat we een tekening noemen. Daar kunnen allerlei gedachten en gevoelens bij opkomen. Maar voorbij die oordelen ligt een open en vrije ruimte. Een plek waar je mag creëren zonder druk. Daar kan iets heel bijzonders ontstaan.
